Kino „Sygnał” przy ul. Chińskiej otwarto w 1954 roku. Początkowo było kinem Okręgowego Zarządu Kin, ale szybko zostało przejęte przez Związek Zawodowy Pracowników Kolejowych i utrzymywane jako kino związkowe (rządziły się trochę innymi prawami). Kinooperatorami w latach 60. byli Józef Matwiej oraz Julian Gulewicz (przyjechał z rodziną z okolic Lwowa w 1946 roku, był kolejarzem oraz monterem łączności, pracował wcześniej na stacji w Brochowie). Kierowniczką kina najdłużej była Agnieszka Szkaradkiewiczowa, ale kierownicy zmieniali się często.
Kino wyposażone w dwa projektory AP-5 było kinem III kategorii i miało 266 miejsc. Z opisu kina z roku 1961: „Budynek jest brudny, ogrodzenie uszkodzone, reklama neonowa zniszczona, krzesła nietypowe, brak gongu i kurtyny na ekran. Kino jest jedyną placówką kulturalną na terenie osiedla, na którym mieszka 95% pracowników kolejowych”. Kino związkowe „Sygnał” w 1965 roku wyświetlało filmy trzy razy w tygodniu (niedziela, poniedziałek i wtorek po dwa seanse oraz poranek filmowy w niedzielę). Ostatnim wyświetlonym filmem była radziecka komedia „Iwan Wasiljewicz zmienia zawód” (1973), którą wyświetlono w niedzielę 2 marca 1975 roku.
 
Budynek kina „Sygnał” pojawił się w filmie „Dreszcze” (1981) z Markiem Kondratem i z niego pochodzą zamieszczone kadry, wtedy kino było już zamknięte. Jest to jedyne znane mi powojenne zdjęcie kina. Tutaj fragment filmu z Markiem Kondratem śpiewającym „Bandiera rossa” i przemierzającym podwórka Brochowa. Przez jakiś czas po zamknięciu w sali trenowali zawodnicy KS „Semafor”, jeszcze później mieścił się w nim sklep z meblami. Ostatecznie nieremontowany budynek popadł w ruinę i został rozebrany przez PKP.
 
Piotr Lis
 
fot. polska-org.pl
Marek Kondrat wśród zabudowy dawnego osiedla kolejarskiego na Brochowie prowadzi pochód swoich uczniów śpiewając jedną z najsłynniejszych pieśni ruchu robotniczego Bandiera rossa lub Avanti Popolo. Bardzo dobrze widać budynek nr 4 stojący przy ulicy Chińskiej oraz, znajdujące się na jego tyłach kino „Sygnał”. Kadr z filmu „Dreszcze” z 1981 roku
 
 

Zostaw po sobie ślad

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *